Pierwsza wizyta / wstępna konsultacja
Tak zaczyna się nasza współpraca. Choć zanim się spotkamy, wiele osób boryka się z dylematami, o których piszę na stronie Pytania i odpowiedzi.
Podczas pierwszej wizyty Pacjent spontanicznie opowiada o tym, co sprawiło, że zdecydował się umówić na spotkanie. Ja słucham uważnie i staram się dopytać, jeśli coś nie jest dla mnie jasne. Podążam za myślami Pacjenta. Pytam o oczekiwania i potrzeby. Staram się wstępnie określić, czy kryzys, który zmotywował do przyjścia, jest przejściowy i wynika z jakiejś nagłej zmiany życiowej, czy sięga głębiej, a obecna sytuacja jest konsekwencją wielu czynników — w tym cech Pacjenta — które wymagają pogłębionej pracy.
Na koniec dzielę się swoimi spostrzeżeniami. Omawiamy zasadność i cele następnych spotkań.
Sesja konsultacyjno-diagnostyczna
Kolejne — po wstępnej konsultacji / pierwszej wizycie — spotkanie, w czasie którego zbieram wywiad diagnostyczny. Pytam o obszary życia, które z perspektywy diagnozy mają znaczenie. Poznaję część historii życia Pacjenta, ważne z jego perspektywy relacje, wydarzenia, które zapamiętał jako znaczące, i inne elementy, które pozwolą mi postawić diagnozę z perspektywy pracy w nurcie psychodynamicznym oraz wskazać obszary warte i możliwe do pracy terapeutycznej.
Psychoterapia indywidualna
Dłuższa forma współpracy. Jej celem jest pogłębienie wiedzy na swój temat oraz lepsze poznanie mechanizmów, którymi kierujemy się w życiu, podejmując różne działania i angażując się w relacje. Psychoterapia jest formą leczenia — to czas wprowadzania gruntownych zmian przy pomocy indywidualnej relacji z terapeutą.
Początkiem są sesje diagnostyczno-konsultacyjne. Po nich następuje etap omówienia diagnozy, a następnie omawiamy kontrakt psychoterapeutyczny. Po tych etapach podejmujemy właściwą psychoterapię.
Interwencja w kryzysie
Forma pomocy, którą proponuję w sytuacji, gdy decyzja o zgłoszeniu się do psychologa została podjęta w konsekwencji nagłej zmiany w życiu. Nagła i niespodziewana zmiana — np. śmierć bliskiej osoby, utrata pracy, zdrada — może wywołać silne, trudne do opanowania emocje i spowodować lawinę przeżyć, trudną do udźwignięcia samemu.
Interwencja pomaga przetrwać najtrudniejszy czas. Pomaga również odbudować utracone poczucie równowagi.
Porada psychologiczna
Celem spotkania jest uzgodnienie źródła zgłaszanego problemu i wspólne poszukiwanie rozwiązań. Jest to zwykle krótka forma współpracy — gdy ktoś szuka pomocy w konkretnej, określonej sprawie.
Psychoedukacja
Służy poszerzeniu wiedzy i wyjaśnieniu wątpliwości dotyczących np. zmian obserwowanych u dorastających dzieci. Celem spotkania jest też nauczenie się sposobów radzenia sobie w określonych sytuacjach. W czasie spotkania jest również przestrzeń na poznanie postaw i zachowań, które wpływają na zdrowie i samopoczucie.
Omówienie diagnozy i celów terapii
Jest to spotkanie — czasem kilka — podczas których dzielę się moimi obserwacjami i wnioskami po sesjach diagnostyczno-konsultacyjnych. Przedstawiam diagnozę, którą opisuję w odniesieniu do przykładów z życia Pacjenta. Robię to, byśmy wspólnie mogli zdefiniować cele terapii.
Wracamy do powodów, które Pacjent podawał na początku, i często rozbudowujemy je lub łączymy z obserwacjami wynikającymi z diagnozy. Cele porządkujemy tak, by były dla nas obojga jasne — bo to one nadają kierunek naszej dalszej pracy.
Kontrakt terapeutyczny
Spotkanie po omówieniu diagnozy i celów terapii, które służy przedstawieniu Pacjentowi zasad psychoterapii psychodynamicznej. Opisuję moje i Pacjenta obowiązki oraz zasady, które obowiązują nas w czasie trwania terapii — zarówno podczas spotkań w gabinecie, jak i pomiędzy sesjami.
Dotyczą one technicznej, organizacyjnej strony współpracy, tak by była jasna i przewidywalna. Omawiamy zasady płatności, obecności i przerw w terapii. Opisuję zachowania dopuszczalne i niedopuszczalne w czasie trwania terapii. Więcej o samym kontrakcie piszę też w sekcji Pytania i odpowiedzi.
